
مبتدیها معمولاً بیشترین ترس را از اسپیکینگ دارند.
نداشتن دایره لغات کافی، ترس از اشتباه و ندانستن اینکه «از کجا شروع کنند» باعث میشود صحبت کردن را عقب بیندازند.
در این مقاله، بهترین روشهای تمرین اسپیکینگ انگلیسی برای مبتدیها را بررسی میکنیم؛ روشهایی که واقعاً قابل اجرا هستند.
اسپیکینگ برای مبتدی به معنی صحبت کردن طولانی و بدون اشتباه نیست.
بلکه یعنی بتواند:
جملههای ساده بسازد
منظور خود را منتقل کند
بدون قفل شدن صحبت کند
این تعریف واقعبینانه، فشار روانی یادگیری را کم میکند.
مبتدیها باید اسپیکینگ را با جملههای کوتاه و پرتکرار شروع کنند.
جملههایی که در مکالمات روزمره استفاده میشوند، بهترین نقطه شروع هستند.
این کار باعث میشود زبانآموز سریعتر وارد فضای واقعی زبان شود.
صحبت کردن با صدای بلند حتی بدون شنونده، تأثیر زیادی در تقویت اسپیکینگ دارد.
این تمرین به مغز کمک میکند تولید زبان را تمرین کند و تلفظ را بهبود دهد.
تمرینهای کوتاه روزانه، از تمرینهای طولانی اما نامنظم مؤثرتر هستند.
گرامر پیچیده در ابتدای مسیر لازم نیست.
تمرکز روی ساختارهای ساده و پرکاربرد باعث میشود مبتدیها بتوانند جمله بسازند و صحبت کنند.
گرامر در این مرحله باید ابزار باشد، نه مانع.
لغاتی که مبتدی یاد میگیرد باید:
پرکاربرد باشند
همراه با تلفظ یاد گرفته شوند
در جمله استفاده شوند
این نوع یادگیری باعث میشود لغات سریعتر وارد اسپیکینگ شوند.
مبتدیها نباید منتظر صحبت کردن بیغلط باشند.
اشتباه کردن نشاندهنده تلاش برای یادگیری است.
هرچه زودتر صحبت کردن شروع شود، ترس کمتر و پیشرفت سریعتر خواهد بود.
اسپیکینگ مهارتی است که با تکرار ساخته میشود.
تمرین روزانه حتی ۱۰ تا ۲۰ دقیقه، تأثیر بسیار بیشتری از تمرینهای سنگین و پراکنده دارد.
ثبات، کلید اصلی موفقیت در اسپیکینگ است.



برای تقویت اسپیکینگ در سطح مبتدی:
با جملههای ساده شروع کن
تمرین با صدای بلند را جدی بگیر
گرامر و لغت را همزمان اما ساده یاد بگیر
از اشتباه نترس
با این روشها، صحبت کردن بهمرور طبیعیتر میشود.
مطالب مرتبط
🎓 دورههای پیشنهادی ویژه
به زبانی ساده - برای تمام سنین
به زبانی ساده - صفر تا صد
به زبانی ساده - ویژه مبتدی ها
فقط در ۲۵ روز - ویژه مبتدیها
با ترجمه و تلفظ فارسی برای مبتدیان