چرا از صحبت کردن انگلیسی می‌ترسیم؟
خیلی از زبان‌آموزان انگلیسی را می‌خوانند، لغات زیادی یاد می‌گیرند و حتی قواعد گرامری را هم بلد هستند؛ اما وقتی نوبت به صحبت کردن می‌رسد، ناگهان همه چیز سخت می‌شود.
ممکن است جمله‌ای را در ذهن خود بدانید، اما هنگام صحبت کردن نتوانید آن را بیان کنید. شاید از اشتباه کردن بترسید، نگران تلفظ خود باشید یا تصور کنید دیگران درباره سطح زبان شما قضاوت می‌کنند.
این اتفاق بسیار رایج است و لزوماً به این معنی نیست که زبان انگلیسی شما ضعیف است.
در بسیاری از موارد، مشکل اصلی کمبود تمرین گفتاری و ترس از استفاده از زبان است.
دانستن انگلیسی با صحبت کردن انگلیسی متفاوت است
یکی از مهم‌ترین دلایلی که باعث می‌شود زبان‌آموزان هنگام مکالمه دچار مشکل شوند، تفاوت بین دانش زبان و مهارت استفاده از زبان است.
ممکن است شما بدانید که جمله زیر درست است:
I went to work yesterday.
من دیروز به سر کار رفتم.
اما وقتی کسی ناگهان از شما بپرسد:
What did you do yesterday?
دیروز چه کار کردی؟
ممکن است چند ثانیه مکث کنید و دنبال کلمات بگردید.
این اتفاق طبیعی است؛ زیرا دانستن یک جمله با توانایی استفاده سریع از آن در مکالمه یکسان نیست.
برای تبدیل دانش به مهارت، باید ساختارها و لغات را بارها در موقعیت‌های گفتاری تمرین کنید.
دلیل اول: ترس از اشتباه کردن
یکی از بزرگ‌ترین موانع مکالمه، ترس از اشتباه است.
بعضی زبان‌آموزان قبل از اینکه حتی یک جمله بگویند، در ذهن خود آن را چند بار بررسی می‌کنند:
- آیا زمان فعل درست است؟
- آیا کلمه مناسبی انتخاب کرده‌ام؟
- آیا تلفظم درست است؟
- اگر اشتباه کنم چه می‌شود؟
- طرف مقابل درباره سطح زبان من چه فکری می‌کند؟
نتیجه این است که جمله‌ای که می‌توانست در چند ثانیه گفته شود، اصلاً بیان نمی‌شود.
در حالی که اشتباه کردن بخشی طبیعی از یادگیری زبان است.
اگر بگویید:
Yesterday I go to work.
ممکن است جمله از نظر گرامری اشتباه باشد؛ اما همچنان طرف مقابل احتمالاً منظور شما را متوجه می‌شود.
با تمرین می‌توانید شکل درست را یاد بگیرید:
Yesterday I went to work.
دیروز به سر کار رفتم.
هدف در مراحل اولیه این نیست که از همان روز اول کاملاً بدون اشتباه صحبت کنید. هدف این است که جرئت استفاده از زبان را پیدا کنید و به‌تدریج دقت خود را افزایش دهید.
دلیل دوم: کمال‌گرایی در مکالمه
بعضی زبان‌آموزان تصور می‌کنند برای صحبت کردن باید جمله‌های بسیار حرفه‌ای و پیچیده بسازند.
اما مکالمه روزمره معمولاً با جمله‌های ساده شکل می‌گیرد.
برای مثال، برای بیان اینکه امروز سر کار بوده‌اید، لازم نیست جمله پیچیده‌ای بسازید.
I was at work today.
امروز سر کار بودم.
یا برای بیان اینکه خسته هستید:
I’m tired.
خسته‌ام.
همین جمله‌های ساده می‌توانند پایه یک مکالمه واقعی باشند.
اگر منتظر باشید تا بتوانید مثل یک فرد کاملاً مسلط صحبت کنید، ممکن است شروع مکالمه را برای مدت زیادی به تعویق بیندازید.
«وقتی گرامرم کامل شد و لغات بیشتری یاد گرفتم، شروع به صحبت کردن می‌کنم.»
مشکل اینجاست که مکالمه خودش بخشی از فرایند یادگیری است. اگر صحبت کردن را دائماً به آینده موکول کنید، فرصت تبدیل دانش خود به مهارت را از دست می‌دهید.
دلیل سوم: فکر کردن به فارسی قبل از صحبت کردن
یکی دیگر از دلایل کند شدن مکالمه، ترجمه کردن جمله‌ها در ذهن است.
ممکن است ابتدا جمله فارسی را در ذهن خود بسازید، سپس برای تک‌تک کلمات معادل انگلیسی پیدا کنید و در نهایت تلاش کنید آن‌ها را کنار هم قرار دهید.
مثلاً برای گفتن:
من امروز خیلی خسته هستم.
ممکن است ابتدا جمله فارسی را در ذهن داشته باشید و بعد آن را به انگلیسی تبدیل کنید:
I’m very tired today.
امروز خیلی خسته هستم.
در ابتدای یادگیری این کار طبیعی است؛ اما اگر همیشه به ترجمه کلمه‌به‌کلمه وابسته باشید، سرعت مکالمه پایین می‌آید.
یکی از راه‌های کاهش این مشکل، یادگیری عبارت‌ها و الگوهای آماده است.
برای مثال، به‌جای اینکه هر بار ساختار را از صفر بسازید، عبارت زیر را به‌صورت یک الگوی کاربردی یاد بگیرید:
I want to…
من می‌خواهم…
سپس آن را در جمله‌های مختلف استفاده کنید:
I want to learn English.
می‌خواهم انگلیسی یاد بگیرم.
I want to go home.
می‌خواهم به خانه بروم.
I want to buy a new phone.
می‌خواهم یک گوشی جدید بخرم.
دلیل چهارم: کمبود تمرین واقعی
ممکن است ساعت‌ها کتاب بخوانید، ویدئو ببینید و لغت حفظ کنید، اما اگر فرصت صحبت کردن نداشته باشید، طبیعی است که هنگام مکالمه احساس آمادگی نکنید.
مغز باید بارها تجربه کند که یک کلمه یا ساختار را در لحظه مناسب به کار ببرد.
برای مثال، اگر فعل need را یاد گرفته‌اید، فقط معنی آن را حفظ نکنید.
بلند بگویید:
I need some water.
من کمی آب نیاز دارم.
I need to study.
باید درس بخوانم.
I need to go home.
باید به خانه بروم.
سپس درباره زندگی خودتان جمله‌های جدید بسازید.
این تمرین‌ها به مرور باعث می‌شوند ساختارهای زبانی سریع‌تر در ذهن شما فعال شوند.
دلیل پنجم: مقایسه خود با افراد مسلط
یکی دیگر از عواملی که اعتمادبه‌نفس زبان‌آموز را کاهش می‌دهد، مقایسه کردن خود با افرادی است که سال‌ها زبان انگلیسی خوانده‌اند.
اگر شما چند ماه است که زبان می‌خوانید، منطقی نیست انتظار داشته باشید دقیقاً مانند فردی صحبت کنید که سال‌ها در محیط انگلیسی‌زبان زندگی کرده است.
بهتر است پیشرفت خودتان را با گذشته خودتان مقایسه کنید.
اگر سه ماه پیش نمی‌توانستید خودتان را معرفی کنید و امروز می‌توانید چند جمله درباره خودتان بگویید، این یک پیشرفت واقعی است.
پیشرفت در زبان، بیشتر از اینکه یک مسابقه با دیگران باشد، یک مسیر شخصی است.
دلیل ششم: تمرکز بیش از حد روی گرامر هنگام صحبت کردن
گرامر برای یادگیری زبان مهم است، اما هنگام مکالمه نباید اجازه دهید بررسی دائمی قواعد، سرعت صحبت کردن شما را متوقف کند.
فرض کنید می‌خواهید بگویید:
I went to the store yesterday.
من دیروز به فروشگاه رفتم.
اگر هنگام صحبت کردن دائماً به این فکر کنید که چرا از went استفاده کرده‌اید و آیا ساختار جمله کاملاً درست است، ممکن است مکالمه شما بسیار کند شود.
بهتر است گرامر را در زمان تمرین و اصلاح یاد بگیرید و هنگام مکالمه تلاش کنید پیام خود را منتقل کنید.
دلیل هفتم: انتظار داشتن برای اعتمادبه‌نفس کامل
بعضی افراد تصور می‌کنند ابتدا باید اعتمادبه‌نفس پیدا کنند و بعد شروع به صحبت کردن کنند.
اما در بسیاری از موارد، مسیر دقیقاً برعکس است.
صحبت کردن بیشتر می‌تواند باعث افزایش اعتمادبه‌نفس شود.
ممکن است اولین بار فقط دو جمله بگویید:
My name is Ali.
اسم من علی است.
I live in Tehran.
من در تهران زندگی می‌کنم.
بعد از چند روز بتوانید پنج جمله بگویید. سپس بتوانید درباره کار، خانواده، علایق و برنامه‌های خود صحبت کنید.
همین تجربه‌های کوچک به شما نشان می‌دهند که می‌توانید از زبان انگلیسی استفاده کنید.
برای شروع مکالمه منتظر اعتمادبه‌نفس کامل نباشید. اعتمادبه‌نفس معمولاً بعد از تمرین و تجربه موفقیت‌های کوچک ساخته می‌شود، نه قبل از آن.
چطور بفهمیم مشکل اصلی ما چیست؟
اگر هنگام صحبت کردن انگلیسی دچار ترس و استرس می‌شوید، از خودتان بپرسید کدام یک از موارد زیر بیشتر درباره شما صدق می‌کند:
| مشکل | راه شروع |
|---|---|
| از اشتباه می‌ترسم | با جمله‌های ساده شروع کنید. |
| لغت کم دارم | لغات پرکاربرد را در جمله تمرین کنید. |
| کند صحبت می‌کنم | عبارت‌ها و الگوهای پرکاربرد را تمرین کنید. |
| پارتنر ندارم | با صدای بلند و با خودتان تمرین کنید. |
| گرامر را فراموش می‌کنم | ساختارها را در جمله و مکالمه تمرین کنید. |
در بخش دوم، سراغ راهکارهای عملی می‌رویم که می‌توانید از همین امروز برای کاهش ترس از مکالمه استفاده کنید؛ از صحبت کردن با خود و ضبط صدا گرفته تا تمرین جمله‌های روزمره و شبیه‌سازی موقعیت‌های واقعی.
۸ روش کاربردی برای غلبه بر ترس از صحبت کردن انگلیسی
ترس از صحبت کردن معمولاً با فکر کردن و مطالعه بیشتر به‌تنهایی از بین نمی‌رود. برای کاهش این ترس، باید به‌تدریج وارد موقعیت‌هایی شوید که در آن‌ها از انگلیسی استفاده می‌کنید.
خبر خوب این است که لازم نیست از همان ابتدا با یک فرد انگلیسی‌زبان یک مکالمه طولانی داشته باشید. می‌توانید از تمرین‌های بسیار ساده شروع کنید و مرحله‌به‌مرحله جلو بروید.
۱. با جمله‌های کوتاه شروع کنید
اولین قدم این است که فشار را از روی خودتان بردارید. برای شروع مکالمه لازم نیست جمله‌های پیچیده بسازید.
مثلاً درباره خودتان چند جمله ساده بگویید:
My name is Sara.
اسم من سارا است.
I live in Berlin.
من در برلین زندگی می‌کنم.
I work in a company.
من در یک شرکت کار می‌کنم.
I like English.
من انگلیسی را دوست دارم.
هدف این تمرین، ساختن جملات پیچیده نیست. هدف این است که مغز شما به صحبت کردن به زبان انگلیسی عادت کند.
بعد از اینکه با جمله‌های کوتاه راحت شدید، می‌توانید به‌تدریج جمله‌های طولانی‌تر بسازید.
۲. با خودتان انگلیسی صحبت کنید
اگر پارتنر مکالمه ندارید، این موضوع نباید مانع تمرین شما شود.
یکی از ساده‌ترین روش‌ها این است که با خودتان انگلیسی صحبت کنید.
مثلاً وقتی صبح از خواب بیدار می‌شوید، درباره کاری که قرار است انجام دهید صحبت کنید:
I’m going to have breakfast.
می‌خواهم صبحانه بخورم.
Then I’m going to go to work.
بعد می‌خواهم به سر کار بروم.
I have a meeting at ten.
ساعت ده یک جلسه دارم.
حتی می‌توانید اتفاقات اطراف خود را به انگلیسی توصیف کنید:
I’m making coffee.
دارم قهوه درست می‌کنم.
The weather is nice today.
امروز هوا خوب است.
I’m looking for my keys.
دنبال کلیدهایم می‌گردم.
این تمرین به‌خصوص برای زبان‌آموزانی مفید است که هنوز هنگام صحبت با دیگران اعتمادبه‌نفس کافی ندارند.
۳. صدای خودتان را ضبط کنید
یک تمرین بسیار مفید این است که با تلفن همراه خود صدایتان را ضبط کنید.
یک موضوع ساده انتخاب کنید و برای یک تا دو دقیقه درباره آن صحبت کنید.
مثلاً موضوع:
My daily routine
برنامه روزانه من
می‌توانید با جمله‌های ساده شروع کنید:
I usually wake up at seven.
من معمولاً ساعت هفت بیدار می‌شوم.
I have breakfast and go to work.
صبحانه می‌خورم و به سر کار می‌روم.
I come home in the evening.
عصر به خانه برمی‌گردم.
بعد صدای خودتان را گوش دهید و فقط چند مورد مشخص را بررسی کنید؛ مثلاً تلفظ، مکث‌های طولانی یا کلماتی که هنگام صحبت کردن فراموش کرده‌اید.
لازم نیست تمام اشتباهات خود را هم‌زمان اصلاح کنید.
۴. از Shadowing استفاده کنید
Shadowing یکی از تمرین‌های کاربردی برای تقویت مکالمه و تلفظ است. در این روش، یک جمله انگلیسی را گوش می‌دهید و با فاصله بسیار کوتاه، همان جمله را تکرار می‌کنید.
مثلاً اگر گوینده بگوید:
What are you doing?
داری چه کار می‌کنی؟
شما نیز بلافاصله آن را تکرار می‌کنید.
در این تمرین تلاش کنید فقط کلمات را تکرار نکنید؛ بلکه ریتم، آهنگ و سرعت طبیعی جمله را نیز تا حد امکان تقلید کنید.
در ابتدا ممکن است انجام این تمرین سخت باشد، اما با تکرار، گفتن جمله‌های انگلیسی برایتان طبیعی‌تر می‌شود.
۵. جمله‌های کاربردی را به‌صورت الگو یاد بگیرید
برای مکالمه روزمره، لازم نیست هر جمله را از صفر بسازید. بسیاری از جمله‌ها بر اساس الگوهای مشخص شکل می‌گیرند.
برای مثال، الگوی:
I’m looking for…
دنبال … می‌گردم.
می‌تواند در موقعیت‌های مختلف استفاده شود:
I’m looking for my phone.
دنبال گوشی‌ام می‌گردم.
I’m looking for a hotel.
دنبال یک هتل می‌گردم.
I’m looking for a new job.
دنبال یک شغل جدید می‌گردم.
وقتی این الگوها را بارها تمرین می‌کنید، هنگام مکالمه لازم نیست هر بار ساختار جمله را از ابتدا طراحی کنید.
۶. موقعیت‌های واقعی را شبیه‌سازی کنید
یکی از بهترین روش‌ها برای آماده شدن برای مکالمه، شبیه‌سازی موقعیت‌هایی است که احتمال دارد در زندگی واقعی با آن‌ها روبه‌رو شوید.
مثلاً فرض کنید وارد یک کافه شده‌اید.
می‌توانید یک مکالمه کوتاه تمرین کنید:
Can I have a coffee, please?
می‌توانم یک قهوه داشته باشم، لطفاً؟
Sure. Anything else?
حتماً. چیز دیگری؟
No, that’s all. Thank you.
نه، همین است. ممنون.
یا موقعیت خرید را تمرین کنید:
How much is this?
این چقدر قیمت دارد؟
Do you have a larger size?
سایز بزرگ‌تر دارید؟
Can I try it on?
می‌توانم آن را پرو کنم؟
هرچه موقعیت‌های بیشتری را قبل از مواجهه واقعی تمرین کنید، احتمال اینکه هنگام قرار گرفتن در آن موقعیت دچار استرس شوید کمتر می‌شود.
۷. قانون «ساده بگو» را رعایت کنید
اگر هنگام صحبت کردن کلمه یا ساختار پیچیده‌ای را به یاد نمی‌آورید، مکالمه را متوقف نکنید. سعی کنید همان مفهوم را با کلمات ساده‌تر بیان کنید.
فرض کنید کلمه purchase را به یاد نمی‌آورید.
اگر کلمه buy را می‌دانید، از همان استفاده کنید:
I want to buy a new phone.
می‌خواهم یک گوشی جدید بخرم.
لازم نیست همیشه از پیشرفته‌ترین کلمه استفاده کنید. هدف اصلی مکالمه این است که منظور خود را منتقل کنید.
این مهارت به‌مرور باعث می‌شود در مکالمه کمتر گیر کنید.
۸. هر روز کمی صحبت کنید
ترس از مکالمه با یک جلسه تمرین از بین نمی‌رود. چیزی که اهمیت دارد، تکرار و استمرار است.
حتی اگر روزانه فقط ۱۰ تا ۱۵ دقیقه صحبت کنید، به شرط استمرار، می‌توانید تجربه بیشتری در استفاده از زبان به دست آورید.
مثلاً:
| مدت | تمرین |
|---|---|
| ۳ دقیقه | صحبت درباره برنامه امروز |
| ۳ دقیقه | توصیف محیط اطراف |
| ۴ دقیقه | تمرین یک موقعیت مکالمه |
| ۵ دقیقه | گوش دادن و تکرار جمله‌ها |
اگر هنگام صحبت کردن کلمه‌ای را فراموش کردیم چه کنیم؟
این یکی از مهم‌ترین مهارت‌هایی است که باید در مسیر یادگیری مکالمه به دست آورید.
فرض کنید می‌خواهید کلمه «یخچال» را بگویید اما کلمه refrigerator را به یاد نمی‌آورید.
به‌جای اینکه کاملاً متوقف شوید، می‌توانید مفهوم را با جمله دیگری توضیح دهید:
It’s the thing where we keep our food cold.
همان چیزی است که غذاهایمان را در آن سرد نگه می‌داریم.
این مهارت باعث می‌شود وابستگی شما به پیدا کردن یک کلمه خاص کمتر شود.
در مکالمه واقعی، حتی افراد مسلط نیز گاهی کلمه‌ای را فراموش می‌کنند. تفاوت این است که می‌توانند با روش دیگری منظور خود را منتقل کنند.
اگر یک کلمه را فراموش کردید، مکالمه را متوقف نکنید. از کلمات ساده‌تر، توضیح دادن، مثال زدن یا حتی اشاره به ویژگی آن چیز استفاده کنید. هدف مکالمه انتقال پیام است، نه نمایش تعداد کلماتی که بلد هستید.
تمرین را از آسان به سخت پیش ببرید
اگر الان از صحبت کردن انگلیسی می‌ترسید، لازم نیست مستقیماً وارد یک مکالمه طولانی شوید.
تمرین را مرحله‌به‌مرحله سخت‌تر کنید:
- یک جمله کوتاه با صدای بلند بگویید.
- درباره خودتان چند جمله بگویید.
- یک دقیقه درباره یک موضوع ساده صحبت کنید.
- صدای خودتان را ضبط کنید.
- یک مکالمه کوتاه را شبیه‌سازی کنید.
- با یک پارتنر مکالمه کنید.
- به‌تدریج مدت مکالمه را افزایش دهید.
این روند به شما اجازه می‌دهد بدون وارد کردن فشار زیاد، تجربه صحبت کردن خود را افزایش دهید.
مهم‌ترین هدف در شروع مکالمه چیست؟
در مراحل ابتدایی، هدف شما نباید این باشد که کاملاً شبیه یک فرد بومی صحبت کنید.
هدف اولیه باید این باشد که بتوانید منظور خود را با جمله‌های قابل فهم منتقل کنید.
اگر امروز بتوانید درباره خودتان ۵ جمله انگلیسی بگویید، فردا ۷ جمله و چند هفته بعد یک مکالمه کوتاه داشته باشید، در مسیر درستی قرار گرفته‌اید.
در بخش سوم، یک برنامه روزانه ۱۵ تا ۲۰ دقیقه‌ای برای تمرین مکالمه طراحی می‌کنیم و می‌بینیم چگونه می‌توان در یک مسیر منظم، ترس از صحبت کردن را کمتر و اعتمادبه‌نفس را بیشتر کرد.
برنامه ۱۵ تا ۲۰ دقیقه‌ای برای تقویت مکالمه انگلیسی
اگر می‌خواهید ترس از صحبت کردن انگلیسی را کم کنید، مهم‌تر از اینکه یک روز چند ساعت تمرین کنید، این است که به‌صورت منظم و پیوسته صحبت کنید.
برای شروع حتی ۱۵ تا ۲۰ دقیقه تمرین روزانه کافی است. مهم این است که این زمان فقط صرف مطالعه گرامر یا حفظ لغت نشود و بخشی از آن را واقعاً به صحبت کردن اختصاص دهید.
برنامه روزانه ۲۰ دقیقه‌ای
| زمان | تمرین |
|---|---|
| ۵ دقیقه | مرور جمله‌ها و عبارت‌های کاربردی |
| ۵ دقیقه | گوش دادن و تکرار جمله‌ها |
| ۵ دقیقه | صحبت کردن درباره یک موضوع |
| ۵ دقیقه | ضبط صدا و بررسی اشتباهات |
با همین برنامه ساده، هر روز فرصتی پیدا می‌کنید تا هم ورودی انگلیسی داشته باشید و هم زبان را به‌صورت فعال استفاده کنید.
هفته اول: فقط شروع کنید
در هفته اول لازم نیست مکالمه‌های طولانی داشته باشید. هدف اصلی این است که ترس اولیه را کاهش دهید.
هر روز درباره یک موضوع ساده صحبت کنید:
- خودتان
- خانواده
- کار یا تحصیل
- غذاهای مورد علاقه
- برنامه روزانه
- شهر محل زندگی
- علایق و سرگرمی‌ها
مثلاً درباره خودتان بگویید:
My name is Amir.
اسم من امیر است.
I live in Hamburg.
من در هامبورگ زندگی می‌کنم.
I work in a company.
من در یک شرکت کار می‌کنم.
I like watching movies.
من دوست دارم فیلم تماشا کنم.
I’m learning English.
دارم انگلیسی یاد می‌گیرم.
اگر فقط بتوانید همین پنج جمله را بدون خواندن از روی متن بگویید، تمرین شما موفق بوده است.
هفته دوم: جمله‌ها را به هم وصل کنید
در هفته دوم تلاش کنید جمله‌های جداگانه را به یک صحبت کوتاه تبدیل کنید.
مثلاً به‌جای اینکه فقط بگویید:
I work.
من کار می‌کنم.
می‌توانید بگویید:
I work in a company. I usually start work at eight. I finish at five. After work, I go home.
من در یک شرکت کار می‌کنم. معمولاً ساعت هشت کارم را شروع می‌کنم. ساعت پنج کارم تمام می‌شود. بعد از کار به خانه می‌روم.
در این مرحله لازم نیست متن بسیار پیچیده باشد. هدف این است که بتوانید چند جمله را پشت سر هم بیان کنید.
هفته سوم: سؤال و جواب تمرین کنید
در مکالمه واقعی فقط صحبت کردن کافی نیست. باید بتوانید سؤال را بفهمید و پاسخ مناسب بدهید.
برای خودتان سؤال بسازید:
Where do you live?
کجا زندگی می‌کنی؟
پاسخ:
I live in Hamburg.
من در هامبورگ زندگی می‌کنم.
سؤال بعدی:
What do you do?
چه کار می‌کنی؟
پاسخ:
I work as a teacher.
به‌عنوان معلم کار می‌کنم.
سؤال بعدی:
What do you do in your free time?
در اوقات فراغت چه کار می‌کنی؟
I usually watch movies and listen to music.
معمولاً فیلم تماشا می‌کنم و به موسیقی گوش می‌دهم.
این تمرین ساده، شما را به ساختار واقعی مکالمه نزدیک‌تر می‌کند.
هفته چهارم: موقعیت‌های واقعی را تمرین کنید
در هفته چهارم، تمرین‌ها را به موقعیت‌هایی نزدیک کنید که ممکن است در زندگی واقعی با آن‌ها مواجه شوید.
مثلاً خرید کردن:
Can I help you?
می‌توانم کمکتان کنم؟
Yes, I’m looking for a jacket.
بله، دنبال یک کت هستم.
What size do you need?
چه سایزی نیاز دارید؟
I need a large.
یک سایز بزرگ می‌خواهم.
یا در رستوران:
Are you ready to order?
آماده سفارش دادن هستید؟
Yes, I’d like a chicken sandwich.
بله، یک ساندویچ مرغ می‌خواهم.
Would you like anything to drink?
نوشیدنی میل دارید؟
Yes, I’d like some water.
بله، کمی آب می‌خواهم.
تمرین چنین موقعیت‌هایی باعث می‌شود هنگام مواجهه با شرایط مشابه، جمله‌های مناسب سریع‌تر به ذهن شما برسند.
اگر پارتنر مکالمه نداریم چه کنیم؟
نداشتن پارتنر مکالمه نباید باعث شود تمرین صحبت کردن را متوقف کنید.
می‌توانید از چند روش استفاده کنید:
- با خودتان انگلیسی صحبت کنید.
- صدای خودتان را ضبط کنید.
- مکالمه‌های دو نفره را نقش‌آفرینی کنید.
- جمله‌های شنیده‌شده را با صدای بلند تکرار کنید.
- درباره اتفاقات روزانه خود به انگلیسی صحبت کنید.
مثلاً نقش مشتری و فروشنده را خودتان بازی کنید:
How much is this?
این چقدر است؟
It’s twenty dollars.
بیست دلار است.
Can I pay by card?
می‌توانم با کارت پرداخت کنم؟
Sure.
حتماً.
با تکرار چنین تمرین‌هایی، به‌تدریج صحبت کردن برایتان طبیعی‌تر می‌شود.
اشتباهات خود را چگونه اصلاح کنیم؟
یکی از اشتباهات رایج این است که زبان‌آموز بعد از هر جمله تمام اشتباهات خود را بررسی کند.
بهتر است در هر جلسه فقط روی چند مورد مشخص تمرکز کنید.
مثلاً امروز فقط به زمان افعال توجه کنید و روز بعد تلفظ چند کلمه را بررسی کنید.
اگر هنگام صحبت کردن دائماً خودتان را متوقف کنید، ممکن است جریان مکالمه از بین برود و ترس شما بیشتر شود.
هنگام تمرین ابتدا اجازه دهید مکالمه جریان پیدا کند و سپس اشتباهات مهم را اصلاح کنید. قرار نیست در همان لحظه همه چیز را کامل کنید.
چطور در ۳۰ روز تمرین مکالمه داشته باشیم؟
اگر بخواهید این تمرین‌ها را به‌صورت منظم دنبال کنید، بهتر است برای هر روز یک هدف مشخص داشته باشید.
مثلاً:
| بازه | تمرکز |
|---|---|
| روز ۱ تا ۷ | جمله‌های ساده و معرفی خود |
| روز ۸ تا ۱۴ | برنامه روزانه و موضوعات شخصی |
| روز ۱۵ تا ۲۱ | سؤال و جواب و مکالمه‌های کوتاه |
| روز ۲۲ تا ۳۰ | موقعیت‌های واقعی و مکالمه کاربردی |
مزیت داشتن یک برنامه مشخص این است که هر روز دقیقاً می‌دانید چه چیزی را باید تمرین کنید و مجبور نیستید دائماً به دنبال منابع مختلف بگردید.
اگر می‌خواهید مکالمه را اصولی‌تر شروع کنید
اگر مشکل اصلی شما این است که انگلیسی را می‌خوانید اما هنگام صحبت کردن نمی‌دانید از کجا شروع کنید، داشتن یک مسیر مشخص می‌تواند کار را ساده‌تر کند.
دوره آموزش مکالمه روزمره انگلیسی در ۳۰ روز برای زبان‌آموزانی طراحی شده است که می‌خواهند با تمرکز روی موقعیت‌های روزمره، جمله‌های کاربردی و تمرین مکالمه، قدم‌به‌قدم جلو بروند.
در چنین مسیری، به‌جای اینکه هر روز بین منابع مختلف جست‌وجو کنید، مطالب را بر اساس یک برنامه مشخص دنبال می‌کنید و هر روز بخشی از مسیر مکالمه را تمرین می‌کنید.
دوره مکالمه روزمره انگلیسی در ۳۰ روز
اگر می‌خواهید مکالمه انگلیسی را با یک برنامه مشخص و تمرین‌های روزانه دنبال کنید، می‌توانید دوره آموزش مکالمه روزمره انگلیسی در ۳۰ روز را بررسی کنید.
71٪ تخفیف
دوره کامل مکالمه روزمره انگلیسی در ۳۰ روز
جمع‌بندی
ترس از صحبت کردن انگلیسی معمولاً با مطالعه بیشتر به‌تنهایی از بین نمی‌رود. شما باید به مغز خود فرصت بدهید که بارها انگلیسی را بشنود، جمله بسازد و از آن استفاده کند.
برای شروع لازم نیست مکالمه‌های پیچیده داشته باشید. با جمله‌های ساده شروع کنید، با خودتان صحبت کنید، صدایتان را ضبط کنید، از الگوهای کاربردی استفاده کنید و موقعیت‌های واقعی را شبیه‌سازی کنید.
مهم‌تر از همه، تمرین را به یک عادت روزانه تبدیل کنید.
اگر هر روز فقط ۱۵ تا ۲۰ دقیقه برای مکالمه وقت بگذارید، به‌تدریج جمله‌سازی برایتان سریع‌تر و طبیعی‌تر خواهد شد.
هدف این نیست که هیچ‌وقت اشتباه نکنید؛ هدف این است که بتوانید با وجود اشتباهات، صحبت کنید، منظور خود را منتقل کنید و از انگلیسی استفاده کنید.
سؤالات متداول
چگونه ترس از صحبت کردن انگلیسی را از بین ببریم؟
با تمرین تدریجی شروع کنید. ابتدا جمله‌های کوتاه بگویید، سپس درباره موضوعات ساده صحبت کنید و به‌مرور وارد مکالمه‌های واقعی شوید.
آیا می‌توان بدون پارتنر مکالمه انگلیسی تمرین کرد؟
بله. صحبت کردن با خود، ضبط صدا، تکرار جمله‌ها و شبیه‌سازی مکالمه‌های واقعی روش‌هایی هستند که می‌توانند برای تمرین مفید باشند.
چقدر در روز برای مکالمه انگلیسی تمرین کنیم؟
برای شروع می‌توانید روزانه ۱۵ تا ۲۰ دقیقه تمرین منظم داشته باشید. استمرار معمولاً از تمرین‌های سنگین و پراکنده مفیدتر است.
آیا برای صحبت کردن انگلیسی باید گرامر را کامل بلد باشیم؟
خیر. گرامر مهم است، اما لازم نیست قبل از شروع مکالمه تمام قواعد را کامل بدانید. بهتر است گرامر و مکالمه را هم‌زمان و در قالب جمله‌های کاربردی تمرین کنید.
چرا هنگام صحبت کردن لغاتی را که بلد هستیم فراموش می‌کنیم؟
ممکن است آن لغات در حافظه شما وجود داشته باشند اما هنوز به واژگان فعال تبدیل نشده باشند. جمله‌سازی، مرور و استفاده مکرر در مکالمه می‌تواند به فعال شدن آن‌ها کمک کند.
آیا ۳۰ روز برای یادگیری مکالمه انگلیسی کافی است؟
۳۰ روز می‌تواند یک بازه مناسب برای ایجاد عادت و شروع یک مسیر منظم باشد، اما میزان پیشرفت به سطح اولیه، زمان تمرین و استمرار هر زبان‌آموز بستگی دارد.
